'Een pleidooi voor zelfontplooiing' van Rico Tjepkema

Rico-300x300.jpg
Voorziter bij Jonge Socialisten / fractievoorzitter van Letteren Vooruit

Een pleidooi voor zelfontplooiing


Onlangs woonde ik een college bij over burn-outs. Te gast was een zelfbekroonde ervaringsdeskundige en schrijfster van zelfhelpboeken, die in die hoedanigheid ook niet te min is om zo af en toe voor een zaal studenten te staan om haar verhaal te doen. Dat het over een intrigerend onderwerp ging, mocht duidelijk zijn. De zaal zat vol. Tientallen studenten waren geïnteresseerd en maakten ook daadwerkelijk tijd voor een twee uur durend verhaal over burn-outs. Hoewel ik het onderwerp zelf ook interessant vind, gebeurde er waar ik al bang voor was. Ik kon mij totaal niet vinden in het verhaal van de gastdocente. Als mensen zien wat ik naast mijn studie doe, vinden mensen dat meer dan eens interessant. Ze zijn niet bekend met dat deel van de studentensamenleving dat ervoor kiest zich op dit moment ergens hard voor te maken. Soms zijn ze nieuwsgierig naar de inhoud van mijn functies. Meer dan eens zijn ze echter op zoek naar ‘waar ik de tijd toch vandaan haal’. Soortgelijke vragen heb ik inmiddels zo vaak beantwoord, dat ik het denkbeeldige briefje waar het antwoord op staat binnen een paar seconden op mijn netvlies heb. Menigmaal wordt dé student in mijn aanwezigheid betutteld als lui. Hij lijkt soms dan ook zeldzaam te zijn: de ambitieuze student. Toch vind ik de combinatie van die twee woorden niet excentriek. Het was Winston Churchill die ooit zei: ‘If You’re Going Through Hell, Keep Going.’ Een uitspraak die heftig klinkt, maar die één is waar we allemaal wat mee kunnen als je hem reduceert tot het dagelijks leven. Ik ben opgegroeid met de gedachte problemen niet uit de weg te gaan. Wanneer je een onomzeilbare zwerfkei tegenkomt zijn er praktisch gezien twee zaken die je kunt ondernemen. Ervoor blijven zitten en blijven waar je bent, of eroverheen klimmen en als een sterker man aan de overkant komen. Ik heb mezelf aangeleerd voor die tweede te kiezen. Iets waar ik tot op de dag van vandaag euforisch over kan preken. Zo’n klimtocht maken doe je echter niet zomaar. Daar heb je rantsoenen voor nodig. Een hartstochtelijke passie is onmisbaar. Het is een onuitputtelijke bron van energie en de wil om alles eruit te halen wat erin zit. Een scherp zicht, hét middel om te onderscheiden waar je op afgaat, is daarbij zeker geen overbodige luxe. Alleen met die instrumenten binnen handbereik houd je vol wat je vol wilt houden. Briefjes waarmee ik mezelf een goede morgen wens als ik wakker word, of die stap maar niet nemen ten gevolge van angst, zou ik dan ook niemand aanbevelen. Alles eruit halen wat erin zit. Juist het met ambitie verleggen van grenzen. Echt iets bereiken. Ook al is dat soms moeilijk, of voelt het tegenstrijdig. Het is datgene wat je vooruit brengt. Hetgeen waardoor je je ontplooit. Doe dit allemaal en wees hierin vooral een student. Geniet met volle teugen van die paar jaar en zorg ervoor dat je er met een voldaan gevoel op terug kan kijken en kan zeggen: ‘ik ben trots op wat ik gedaan heb.’

Onze sponsoren